Raunveruleikinn

Já, það er ýmislegt til. Er eitthvað sem er ekki til?

Ég sá mynd um daginn. Hún heitir Lars and the Real Girl. Býsna góð mynd. Spes. Færir sjálfsblekkingu upp á nýtt plan. Og fær mann til að hugsa um hvað mannshugurinn er fær um. Eins fáránlegt og það gæti virst fyrir "normal" fólki að einhver geti sannfært sig um jafn súrrealíska hluti þá virðist það samt í rauninni vera auðveldara fyrir viðkomandi að blekkja sjálfan sig heldur en að takast á við raunveruleikann. Og þegar maður spáir í það þá kannast maður alveg við þetta sjálfur... þó ekki í jafn stórbrotnum mæli og í umræddri mynd.

En ég hugsa að allir geri þetta einhverntíma - á einhvern hátt. Svo að þó svo að manni finnist í fyrstu eins og einhver sem maður telur sig þekkja vel hafi algerlega umturnast og tekið einhverri skrítinni stökkbreytingu þá, þegar vandlega er að gáð, á það sér líkast til mun jarðbundnari skýringu en það.

Hvað er þá hægt að gera við slíku?

Nú... eins og sálfræðingurinn í myndinni tjáði, þá er í raun ekki hægt að gera mikið annað en bara spila með og leyfa manneskjunni að fá sinn tíma til að vinna úr hlutunum sjálf. Það er jú ástæða fyrir því að hún stendur í þessu - eitthvað sem hún á erfitt með að takast á við - og því hefur hún búið sér til nýjan og auðveldari raunveruleika fyrir sig að lifa í. Gæti reynst erfitt fyrir aðstandendur sem lenda í að díla við það en... svona er það.

En maður fer svona ósjálfrátt að spá í það hvort hægt sé þá að festast í sjálfsblekkingunni og haldast bara þar af einhverjum vana. Og deyja þá smám saman að innan vegna þess að þú ert ekki hamingjusamur en hugsar sem svo að það hljóti að vera eitthvað þér sjálfum að kenna og að þú ættir í rauninni að vera hamingjusamur en verður á sama tíma sí-óhamingjusamari með tímanum og endar sem þunglyndissjúklingur eða bara leiðinlegur gaur. Fólk er misjafnlega sterkt andlega og sumir hafa varla í sér að breyta einhverju í lífi sínu til hins betra. Sér í lagi ef það hefur fest sig í einhverri rútínu og neikvæðum hugsunum. Þá kenna þau sjálfum sér um það sem illa fer og þora ekki að breyta neinu.

Skrítnar pælingar? E.t.v. En ég er bara svona amatör sálfræðispekúlant í mér. Ég hef allavega sannarlega stúderað mikið eigið sálarlíf og staðið að mikilli uppbyggingu þar í gegn um árin svo maður telur sig vita hitt og þetta. Ég verð nú að segja að ég er bara nokkuð sátt við þann árangur sem ég hef náð þar. Enda hef ég fulla trú á að maður geti fixað sjálfan sig ef maður vill. Ég held maður geti gert allt sem maður vill. Hlusta ekki á fólk sem segir að maður geti ekki.

Ég held líka að óléttan hafi aukið á ákveðin persónueinkenni hjá mér. Það má segja að hrútnum hafi verið gefinn laus taumurinn. Það er kannski ekki almennt álit að óþolinmæði og fljótfærni, ásamt því að ráða illa við reiðina ef hún blossar upp, séu miklir persónukostir en þó lít ég þannig á það. Óþolinmæðin gerir það að verkum að hlutirnir komast fljótt í verk. Fljótfærni að það þarf ekki að hugsa allt of mikið um eitthvað sem skiptir ekki öllu máli og ef maður fær strax útrás fyrir reiðina þá er maður búinn með þann pakka og allt kemst sem fyrst aftur í samt horf. Fólk sem byrgir reiðina inni er ekkert að gera sjálfu sér greiða. Og það er sá sem maður á að hugsa um fyrst og fremst - maður sjálfur. Á ég eitthvað að fara að tala um hið sístækkandi egó? Einhver myndi álíta það hroka en hann getur bara haldið sig fjarri þá. Ég er best! :D

Já, manni er best að vera maður sjálfur.

Ú já.. Ef einhver hefur nennt að lesa þetta langt þá er hann þess verðugur að fá að vita að við Logan lukum hvolpanámskeiði á sunnudaginn síðastliðinn með toppeinkunn í farteskiu. Ég vinn víst mjög vel með hann og þjálfarinn sagði að það væri ekki svo alvanalegt að það gengi svona vel að þjálfa Husky. Hundurinn elskar mig. Nokkuð nett.

Ég var líka fljót að sjá til þess að hann vissi hver væri húsbóndinn á heimilinu. Líka eins gott áður en bambínó kemur í heiminn. Sem styttist óðum í. Það er reglulega sparkað í mig, hikstað og kýlt í þvagblöðruna mína. Maður er alltaf mígandi eða étandi. Amman er vitanlega orðin yfir sig spennt. Búin að þvo öll gömlu barnafötin og svona.

Jæja.. orðin hungruð á ný og tími til að dríbba sig í háttinn. Blóðprufa á morgun og mæðró á föstudag. Vonandi nær maður að sofna. Svo dreymir mann allskyns vitleysu og rugl.

Gónó.